FOTO .DICK HOGEWONING
NOORDWIJK
MARIJKE DEN HOLLANDER
Een van de pronkstukken is een groene Pontiac uit 1955 met als blikvanger op de motorkap een glimmend gepoetst vliegtuigje.
Wie goed kijkt, herkent in de barnstenen neus van het toestelletje het profiel van een indianenhoofd.
"Ja, echt wel, dat is helemaal authentiek. Door ouderdom zit hij helemaal vol kleine barstjes, die kop. Da's toch prachtig, hè".
De eigenaar van de Amerikaan staat, met een zeem in zijn handen, trots te glimmen naast zijn bezit dat hij 'zo ongeveer het mooiste dat er op autogebied bestaat' vindt.
De zeem is bedoeld om de wagen na de regenbui die net is gevallen, weer droog en glanzend te krijgen.
Hij is een van de deelnemers aan het vierde All American Cruisin' Weekend dat in Noordwijkerhout op camping Dijk en Burg/The Classie wordt gehouden.
Zo'n zestig leden van de Haagsche Amerikanen Club hebben zich verzameld.
"om gezellig onder elkaar te zijn, ervaringen uit te wisselen en met z'n allen een leuke rondrit door, de streek te maken", vertelt woordvoerder Charles.
En ook voor de onderlinge competitie.
Want in verschillende categorieën, bijvoorbeeld 'Original Beauty', 'Best Custom', 'Best Streetmachine' of 'Best Hotrod' vallen jaarlijks fraaie bekers te verdienen.
De jury gaat daarbij niet af op het uiterlijk van de Buicks, de 'Chevy's' en de 'Caddy's', maar let vooral ook op het innerlijk, ofwel het motorische gedeelte.
Reparaties - daarbij valt aan de veelal oude auto's niet te ontkomen - moeten zijn uitgevoerd met de originele onderdelen die bij het merk, bouwjaar en type horen,
of dienen het origineel zoveel mogelijk te benaderen, legt Charles uit. Iedereen die in het bezit is van een Amerikaanse auto kan lid worden.
"We hebben ongeveer achthonderd leden. En heel gevarieerd wat beroep en wat auto's betreft.
We hebben artsen, notarissen, advocaten, maar ook bouwvakkers, onderwijzers en middenstanders.
Er zitten sportwagens bij zoals een Corvette Stingray, New Yorkse taxi's en zelfs een lijkwagen, compleet met kist, vlaggetjes en al."
Ook Johan uit Voorburg heeft zaterdag als het zonnetje doorbreekt naar de zeem gegrepen.
Hij is de trotse bezitter van een witte '67-er Ford Mustang, zo'n sensatie-auto, ooit door acteur Steve McQueen in de film 'Bullit' gebruikt voor een spectaculaire achtervolgingsscène.
De Mustang is achterin getooid met de Amerikaanse vlag.
"O nee, ik rij er zeker niet dagelijks in. Met zo'n Amerikaan verbruik je al gauw 1 op, pak 'm beet, een kilometertje of 5.
Bij de huidige benzineprijzen zou het dus niet zo verstandig zijn om dagelijks met zo'n ding te gaan rijden.
En daarnaast is ook niet iedereen zo zuinig als je zelf bent.
Even een portier opengooien door je buurman kan al een beschadiging of een deukje betekenen. In de stad heb je dat al heel snel."
Een dure hobby is het wel, geeft hij toe. "Maar het is de enige hobby die ik heb. Een ander geeft zijn geld uit aan rondjes in de kroeg, ik aan mijn auto."
|
Poetsen na een regenbui. FOTO .DICK HOGEWONING |
Op de camping lopen wat verdwaalde liefhebbers ondertussen likkebaardend rond en vergapen zich aan de geparkeerde 'slagschepen'.
Zoals een Studebaker President uit 1956 van Fred uit Den Haag, een Cadillac met hoorns voorop,
kennelijk afgekeken van de auto van de sheriff in de fllm 'Smokey and the bandits' en een hele fraaie Chevrolet Impala, bouwjaar '59, met zo te zien gloednieuwe, knalrode bekleding.
Klopt, zegt eigenaar Marcel uit Elst. "Dat ligt bij Veenendaal", zegt hij om misverstanden te voorkomen.
"De stoelen zijn origineel, maar het leer had zijn tijd gehad."
"Wat er nou zo leuk is aan dit soort automobielen?" Hij peinst even.
"Ik vind het mooi om een stukje nostalgie in stand te houden. Nieuwe auto's zijn veel minder leuk. Dat zijn gewoon rijdende computers.
Daar kun je niks mee. Het kost wel veel geld en vooral veel tijd om zo'n bejaard ding op te knappen.
Om deze weer als nieuw te maken, kostte me vier jaar. Hoeveel avonden, weekeinden en vakanties ik eraan gewerkt heb... dat wil je niet weten.
Maar ik kocht hem toen mijn vriendin en ik allebei werkten en we geen kinderen hadden. Dan kun je zoiets doen."
De gepensioneerde Fred vertelt regelmatig gevraagd te worden om bruidspaartjes te rijden.
"Dat vind ik altijd hartstikke leuk om te doen en ik heb er toch de tijd voor, dus waarom niet."