GUUS VOLCKMANN VAN AUTOCLUB THE CRUISE BROTHERS:
"Mijn auto is vier keer zo lang als ik"

Guus Volckmann: "Prachtig vind ik al die glimmende knop- pen. Wat dat betreft ben ik een groot kind." Foto: Henriëtte Guest

"Op dit moment hebben we zo'n 700 leden. Er zijn een hoop leden die meerdere wagens bezitten. Al met al zijn er ongeveer 2.500 auto's in de vereniging. Vijf keer per jaar verschijnt een dik clubblad met veel artikelen en foto's. We organiseren elk jaar een campingweekeind, maar het leukste zijn de lange ritten door het land."

Filmster
Dat zal een hoop bekijks opleveren.
"Daar doe je het ook een beetje voor. Als je met zeventig auto's bent praat je al over een stoet van een kilometer lengte. Vooral als je in kleine dorpjes door het centrum rijdt blijft iedereen op straat staan kijken. Dat geeft best een kick. Je bent toch opeens bijzonder op die manier. Er zijn al heel wat beroemde figuren als André van Duin en Ron Brandsteder, die met een van de auto's van de vereniging op de foto zijn gegaan. Je voelt je dan een beetje als een filmster. Dat komt ook doordat iedereen er op zo'n dag opgedoft uitziet. Er zitten veel rock-'n-roll liefhebbers bij de vereniging. Die kleden zich ook in die stijl. En doordat je met een grote groep bent voel je je echt ergens bij horen. Dat verenigingsgevoel is heel bijzonder."

Moeten het Amerikaanse auto's zijn?
"Ja. Hoe mooi Engelse auto's ook zijn. Je kan alleen lid worden als je liefde uitgaat naar merken als Pontiac, Chevrolet, Buick, Dodge, Cadillac, Ford, Plymouth of Lincoln."

Wat is dan zo mooi aan die auto's?
"Ten eerste zitten alle opties er standaard op. De sturen kan je meestal naar voren of omhoog trekken. Er zittn elektrische ramen in, en dan heb ik het wel over auto's van dertig jaar geleden. Daarnaast vind ik de omvang van die wagens mooi. Ik ben een klein mannetje van 1.68 meter in een auto van zes meter. Mijn auto is vier keer zo lang als ik. Dat noemen ze compensatiedrang"

Reizen
Wanneer is die liefde begonnen?
"Als kind al. Mijn vader had zo'n auto. Dat vond ik prachtig. Zelfs als we een taxi bestelden vroeg hij om een Amerikaanse wagen. Het reed veel leuker in zo'n auto. Alsof je boven de weg zweefde."

Hoe ver gaat die liefde?
"Heel ver. De club is mijn leven. Al mijn vrije tijd gaat erin zitten. Ik ga elk jaar naar Amerika om grote beurzen te bezoeken. Dat zijn georganiseerde reizen, waarbij ik een hele groep mensen begeleid. Dat zijn Nederlanders die daar op zoek zijn naar een auto. Ik help ze bij het transport naar Nederland. Een Amerikaanse auto heb je al voor 20.000 gulden. Daar komt dan 3.000 bij voor het vervoer naar Europa plus invoerrechten."

Zou je niet liever in Amerika wonen?
"Op zich wel. Ik vind het een prachtig land. De huizen zijn ontzettend ruim, bijna allemaal met twee garages. Met de auto is het veel relaxter op de weg. Je ziet echt dat de politie daar alles onder controle heeft. Niemand rijdt te hard of haalt gevaarlijk in. Misschien dat ik daar als ik ouder ben nog eens naartoe ga. Nu is dat niet verstandig. Het gezondheidssysteem is daar niet zo goed en helaas ben ik niet helemaal gezond van lichaam, voor mij is dat wel belangrijk."

Benzineprijs
Waarom zijn die Amerikaanse auto's eigenlijk zo groot?
"Omdat de welvaart daar zo hoog was. Het kon gewoon niet op. En dus kreeg je auto's met gigantisch grote motorblokken. Benzine genoeg. En heel veel chroom en versierselen. Prachtig vind ik dat, al die glimmende knoppen. Wat dat betreft ben ik een groot kind."

Hoe vaak gebruik jij jouw auto?
"Dagelijks. Niet zulke grote afstanden hoor. Ik werk hier in de stad bij het Ministerie van Financiën, dus dat valt wel mee. En hij rijdt op gas. Anders was het niet te betalen geweest. Dat is in Amerika beter geregeld met een liter benzine voor minder dan een gulden. Maar goed, daardoor rijden daar ook veel meer oude auto's. Dus je valt daar minder op, het showelement vervalt helemaal."

Chaos
Hoe Haags is jouw vereniging?
"We zijn begonnen als een Haagse club, maar van de 700 leden zijn er nu nog zo'n 120 Hagenaars. Toch horen we nog echt bij deze stad. We zijn niet voor niks in Den Haag gebleven nadat we weg moesten uit Scheveningen, waar we elke maand onze ontmoetingen hadden."

Hoe was het daar?
"In het begin heel klein, met een paar vrienden die één keer per maand afspraken. Dat is zo'n elf jaar geleden. Maar er kwamen steeds meer auto's en meer mensen bleven kijken. Toen er uiteindelijk honderden wagens stonden heeft de politie ingegrepen. Het werd te chaotisch bij de haven. Elke parkeerplek was bezet. Mensen stonden uren in de file om te komen kijken."

Is het niet ingezakt toen jullie weg moesten uit Scheveningen?
"Dat hadden we wel verwacht, maar het viel erg mee. Dat komt ook doordat we er meestal nog andere dingen bij organiseren zoals live muziek. We proberen van die eerste zaterdagavond in de maand echt iets bijzonders te maken."

Kraken
Wat doen jullie in de winter?
"Dan komen we bij elkaar op technische avonden. Dan haalt iemand een motorblok uit elkaar en staat de rest eromheen om te leren hoe het zit. En we gaan op vrijdagvond naar een café-restaurant vlakbij Ockenburg. Je kan daar voor het raam parkeren, zodat je altijd naar je auto kan kijken."

Zou je niet liever een eigen clubhuis willen hebben?
"Nou en of! Dat hebben we vroeger wel gehad, maar we moesten weg vanwege de parkeeroverlast. De gemeente belooft wel om te helpen zoeken naar een nieuwe plek, maar ze hebben nog niets serieus voorgesteld. Ja, een keer een pand op vijftig meter van het gebouw waar we weg moesten. Dat gaf dus dezelfde parkeerproblemen. We overwegen nu om een gebouw te kraken. We hebben een pand op het oog, maar we moeten nog wachten tot het lang genoeg leeg staat."

Zijn er nog nadelen aan zo'n auto?
"Alleen de benzineprijs. En ik kan bijna nergens parkeren. In parkeergarages kom ik vaak de bocht niet door. En gek genoeg kan ik ook niet bij de drive in van de McDonald's terecht, terwijl dat toch een Amerikaans bedrijf is. Maar verder bevalt dat grote ding me wel."

Gerard van den IJssel

Uit het "Haags Straatnieuws"
april 2000 - jaargang 5 - nr 4